ಯಾಂತ್ರಿಕ ಬದುಕಿನ ನಡುವೆ ಕಳೆದುಹೋದ ನಮ್ಮ ‘ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಖುಷಿಗಳು’: ಒಮ್ಮೆ ನಿಂತು ಗಮನಿಸಿ!

ನಗಲು ಮರೆತ ನವನಾಗರಿಕರು ನಾವು: ದೊಡ್ಡ ಕನಸುಗಳ ಬೆನ್ನತ್ತಿ ನಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಖುಷಿಗಳನ್ನು Miss ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತಾಯಿದ್ದಿವಾ? 

ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಪಕ್ಕದ ಬಸ್‌ನ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮಗು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಚಾಚಿ ಹನಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಮಗುವಿನ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ನಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು ಹಾಗೂ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗು.  ಒಮ್ಮೆಲೆ ಮನದಲ್ಲೇ  ಆಲೋಚನೆಗೆ ಬಿದ್ದೆ. “ನಾನು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಹೀಗೆ ಮನಸಾರೆ ನಕ್ಕಿದ್ದು ಯಾವಾಗ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಾಡತೊಡಗಿತು. Values of Life Kannada

ಓಟ.. ಓಟ.. ಬರಿ ಓಟ!

ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಬದುಕು ಹೇಗಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದು ಮಾಯದ ಅದೃಶ್ಯ ರೇಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ತಕ್ಷಣ ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಮನರಂಜನೆಗೆ ರೀಲ್ಸ್ , ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಇಮೇಲ್ ನೋಡುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಸ್ಕ್ರಾಲ್ ಮಾಡುವವರೆಗೆ ಬದುಕು ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿದೆ. ಮನೆ ಬೇಕು, ಕಾರು ಬೇಕು, ಪ್ರಮೋಷನ್ ಬೇಕು… ಈ ‘ಬೇಕು’ಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು “ಖುಷಿ ಬೇಕು” ಎಂಬುದನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

ಕಳೆದುಹೋದ ಆ ‘ಸಿಹಿ’ಯ ಕ್ಷಣಗಳು

ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಮಳೆ ಬಂದರೆ ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಮಾಡಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು, ರಾತ್ರಿ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ನಕ್ಷತ್ರ ಎಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಅರಳಿ ಮರದ ಜಗ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಂದು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಹಣವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿತ್ತು. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಹೆಚ್ಚಿದೆ, ಆದರೆ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಸಮಯವುವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಗೆಳೆಯರೂ ಇಲ್ಲ ಅಥವಾ ಇದ್ದರೂ ಅವರು ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಅವರವರ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬ್ಯುಸಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಹಬ್ಬಗಳೆಂದರೆ ಈಗ ಬರಿ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಸ್ಟೇಟಸ್‌ಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ. ನಾವು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅರಿವಾದ ಒಂದು ಸತ್ಯವೆಂದರೆ, ನಿಜವಾದ  ಖುಷಿ ಇರುವುದು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರತು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.

• ಅದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕುಡಿಯುವ ಒಂದು ಕಪ್ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿಯಲ್ಲಿದೆ.
• ಬಹುಕಾಲದ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಹಠಾತ್ತನೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಮಾತನಾಡುವುದಲ್ಲಿದೆ.
• ಕೆಲಸದ ನಡುವೆ ಐದು ನಿಮಿಷ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಆಚೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚೀಲಿಪಿಳಿಯನ್ನು ಕೇಳುವುದಲ್ಲಿದೆ.
• ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ಸವಿಯುವುದಲ್ಲಿದೆ.

1. ‘ಡಿಜಿಟಲ್ ಸೆರೆಮನೆ’ಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಕ್ಷಣಗಳು

ನಾವು ಇಂದು ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಬದುಕುವ ಬದಲು ‘ರೆಕಾರ್ಡ್’ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಒಂದು ಸುಂದರ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತವನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಸವಿಯುವ ಬದಲು ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತೇವೆ. ಹೋಟೆಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಊಟದ ರುಚಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಅದರ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ಇನ್‌ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್‌ಗೆ ಅಪ್‌ಲೋಡ್ ಮಾಡುವುದೇ ನಮಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಆ ಕ್ಷಣದ “ಅನುಭವ” (Experience) ವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೇವಲ “ದಾಖಲೆ” (Documentation) ಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಲೈಕ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಆತ್ಮೀಯತೆಯನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

2. ‘ನೋ’ ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು (The Art of Saying No)

ಯಾಂತ್ರಿಕ ಬದುಕಿನಿಂದ ಹೊರಬರಲು ನಮಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು “ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ”. ಪ್ರತಿ ಮೀಟಿಂಗ್, ಪ್ರತಿ ಪಾರ್ಟಿ, ಪ್ರತಿ ಸೋಶಿಯಲ್ ಕಮಿಟ್ಮೆಂಟ್‌ಗೆ ಓಗೊಡುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಶಾಂತಿ ದೂರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಮಗೆ ನಾವೇ ಸಮಯ ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು (Me-Time) ಅತಿ ಅವಶ್ಯಕ. ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗದೆ, ಏನೂ ಮಾಡದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಹಳೆಯ ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಓದುವುದು ಅಥವಾ ಮನೆಯವರ ಜೊತೆ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುವುದು ಸೋಮಾರಿತನವಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ‘ರೀಫ್ರೆಶ್ಮೆಂಟ್’.

3. ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕ ಖುಷಿ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವುದು

ನಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಖುಷಿಗಳು ನಮ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅಡಗಿವೆ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು:

• ಘ್ರಾಣ ಶಕ್ತಿ: ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಸಾಬೂನಿನ ಸುವಾಸನೆ ಅಥವಾ ಮಳೆಯ ನಂತರ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಬರುವ ಆ ದಿವ್ಯ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಸವಿಯುವುದು.

• ಸ್ಪರ್ಶ: ಮಗುವಿನ ಮೃದುವಾದ ಕೈ ಹಿಡಿದಾಗ ಅಥವಾ ಮುದ್ದಿನ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಸವರುವಾಗ ಸಿಗುವ ಸಮಾಧಾನವಿರಬಹುದು.

• ರುಚಿ: ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ಪ್ರತಿ ತುತ್ತಿನ ಅನ್ನದ ರುಚಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ತಿನ್ನುವುದು.

• ಶ್ರವಣ: ಹೆಡ್‌ಫೋನ್ ಇಲ್ಲದೆ ತಂಪು ಗಾಳಿಯ ಸದ್ದು ಅಥವಾ ಎಲೆಗಳ ಮರ್ಮರದ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುವುದು.

4. ‘ಇಂದು’ ಎಂಬ ಉಡುಗೊರೆ (The Power of Now)

ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ‘ನೆನ್ನೆ’ಯ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ‘ನಾಳೆ’ಯ ಆತಂಕದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಬದುಕು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಈ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ನಾಳೆಯ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದಿನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಡುವುದು ಜಾಣತನವಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಊಟದ ನಂತರ ಪತ್ನಿ ಅಥವಾ ಪತಿಯ ಜೊತೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಾಕಿಂಗ್ ಹೋಗುವುದು, ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಆಟವಾಡುವುದು—ಇವೇ ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಸಂಭ್ರಮದ ಹೂಡಿಕೆಗಳು.

“ದೊಡ್ಡ ಶಿಖರ ಹತ್ತಬೇಕೆಂದು ಓಡುತ್ತಿರುವವರೇ, ಹಾದಿಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಹೂವನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿರಿ; ಗುರಿ ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ ಸಿಗುವ ನಗೆಗಿಂತ, ದಾರಿ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಚೆಲ್ಲುವ ಕಿರುನಗೆಯೇ ಬದುಕಿಗೆ ಸಾರ!”

ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಾದಿ

ನಾವು ಮರಣದಂಡನೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಕೈದಿಯಲ್ಲ, ನಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಬದುಕಲು ನಮಗೇ ಹಕ್ಕಿದೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಈ ಯಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ನಾವೇಕೆ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ? ಇಂದೇ ಆ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಕಳಚಲು ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಿ. ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ನೋಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ನಿಮಗೆ ನೀವೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸ್ಮೈಲ್ ಕೊಟ್ಟು, ಯೋಚಿಸಿ.

‘ಅಪೂರ್ಣತೆ’ಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ (Embrace Imperfection)

ನಾವು ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಆಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ—ಮನೆ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿರಬೇಕು, ಕೆರಿಯರ್ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿರಬೆಕು, ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಪೋಸ್ಟ್ ಅತಿ ಸುಂದರವಾಗಿರಬೇಕು. ಈ ‘ಪರ್ಫೆಕ್ಷನ್’ ಹಪಾಹಪಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಬದುಕಿನ ಸಹಜತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

• ನೆನಪಿಡಿ: ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳು, ವಿಳಂಬಗಳು ಮತ್ತು ಅಡೆತಡೆಗಳೇ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿಸುವುದು. ಸುರಿದ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಒದ್ದೆಯಾದಾಗ ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಆ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಬದುಕಿದೆ.

‘ಜೋಮೋ’ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ (JOMO – Joy Of Missing Out)

ನಾವು ಸದಾ FOMO (Fear Of Missing Out – ಎಲ್ಲೋ ಏನೋ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ, ನನಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಭಯ) ದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ JOMO ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

• ಯಾವುದೋ ಪಾರ್ಟಿಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ವಿಡಿಯೋ ನೋಡದಿದ್ದರೆ ಬದುಕೇನು ಮುಳುಗಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಮಲಗುವುದು ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಜೊತೆ ಕುಳಿತು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ‘ಸಂಭ್ರಮ’ವೇ ಬೇರೆ.

ಮೌನವನ್ನೂ ಆಲಿಸಿ (Listen to Silence)

ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಶಬ್ದ’ವೇ ನಮಗೆ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿದೆ. ಕಾರ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಮ್ಯೂಸಿಕ್, ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಟಿವಿ ಅಥವಾ ರೀಲ್ಸ್ ಸದ್ದು. ಈ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಒಳಮನಸ್ಸಿನ ದನಿ ನಮಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ.

• ದಿನಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ೧೦ ನಿಮಿಷ ಯಾವುದೇ ಗ್ಯಾಜೆಟ್ ಇಲ್ಲದೆ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತು ನೋಡಿ. ಆ ಮೌನವು ನಿಮಗೆ ಕೊಡಬಲ್ಲ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

 ‘ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಗೆಲುವು’ಗಳನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ (Celebrate Small Wins)

ನಾವು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮೋಷನ್ ಅಥವಾ ಹೊಸ ಮನೆ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಂಭ್ರಮಿಸಲು ಕಾಯುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಬರುವ ಈ ಸುಖಗಳಿಗಾಗಿ ಉಳಿದ ೩೬೦ ದಿನಗಳನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಕಳೆಯುವುದು ಸರಿಯೇ?

• ಇವತ್ತು ಕೆಲಸ ಬೇಗ ಮುಗಿದಿದೆಯೇ? ಅದು ಸಂಭ್ರಮ. ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಇಷ್ಟವಾದ ತಿನಿಸು ತಿಂದಿದ್ದೀರಾ? ಅದು ಸಂಭ್ರಮ. ಹೀಗೆ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಗೆಲುವುಗಳಿಗೆ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ‘ಡೋಪಮೈನ್’ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ನಾವು ಸದಾ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

 ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಿಕಿತ್ಸಕ (Nature as a Healer)

ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡುಗಳಿದ್ದರೂ, ಅದರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಾರ್ಕ್ ಅಥವಾ ಮನೆಯ ಮೇಲಿನ ಗಿಡಗಳ ಗುಂಪಿನ ಜೊತೆ ಕನಿಷ್ಠ ೧೫ ನಿಮಿಷ ಕಳೆಯಿರಿ.

• ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಮರಗಳ ಎಲೆಗಳ ಮರ್ಮರ ಕೇಳುವುದು ನಿಮ್ಮ ರಕ್ತದೊತ್ತಡವನ್ನು (BP) ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದೂ ಅವಸರ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.

ನಾವು ಇಂದು ಓಡುತ್ತಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಹಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಮ್ಮ ‘ಸಮಯ’ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ‘ನಗು’ ಬೇಕಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಮೊಬೈಲ್ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೊತೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯಿರಿ. ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಮಾತನಾಡಿ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು: ಜೀವನ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಗುರಿ ತಲುಪುವ ಪಂದ್ಯವಲ್ಲ, ಅದು ಆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸುಂದರ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಪಯಣ. ನಾವು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಜಗತ್ತು ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ನಾವು ಹಂಚಿದ ನಗು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಯಾಂತ್ರಿಕ ಓಟ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒಮ್ಮೆ  ದೀರ್ಘ ಉಸಿರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಅಸ್ಪಾದಿಸಿ. ನೆನಪಿರಲಿ, ನಗುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳು ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಜೀವನವಿರುವುದೇ ಸಂಭ್ರಮಿಸಲು ಹಾಗೂ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಿಂದ ಬದುಕಲು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯದಿರಿ!

“ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಅಳತೆಗೋಲು ನಾವು ಗಳಿಸಿದ ಹಣವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಉಸಿರು ಬಿಗಿ ಹಿಡಿಯುವಂತಹ (Breathtaking) ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು. ಯಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಈ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನೀವು ಕೇವಲ ಒಂದು ‘ಗೇರ್’ ಅಥವಾ ‘ಬೋಲ್ಟ್’ ಆಗಬೇಡಿ. ನೀವು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ, ಸಂವೇದನೆಗಳಿರುವ ಜೀವಿಗಳಾಗಿ.

ನಾಳೆಯ ಕೆಲಸದ ಪಟ್ಟಿ (To-do list) ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಇವತ್ತಿನ ಖುಷಿಯ ಪಟ್ಟಿ ಶೂನ್ಯವಾಗಿರಬಾರದು. ಇಂದು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಹೂವಿನ ಗಿಡವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲೂ ಕೂಡ ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಹಳೆಯ ಹಾಡಿಗೆ ಗುಣುಗುಟ್ಟಿ. ಏಕೆಂದರೆ, ಜೀವನವು ಗುರಿ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಸಿಗುವ ಪದಕವಲ್ಲ, ಅದು ಹಾದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಿಗುವ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹೂವುಗಳು. ಆ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಮರೆಯಬೇಡಿ!”

ನಾವು ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳಿನಂತೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೆ ತಲುಪಬೇಕಾದ ದಿಕ್ಕು ನಮಗೇ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ!

ಇಂದು ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಕಾರು, ಬಂಗಲೆ ಅಥವಾ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಮುಂಜಾನೆ ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ಬರುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣವನ್ನು ಸವಿಯಲು ಅಥವಾ ಮಳೆಯ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಲು ನಮಗೆ ಸಮಯವಿಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ. ಯಾಂತ್ರಿಕ ಬದುಕು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟು ಆವರಿಸಿದೆ ಎಂದರೆ, ನಾವು ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರ ಹೆಸರನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ನಿಜವಾದ ಸುಖ ಇರುವುದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಗಳಲ್ಲಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಂಜೆ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಮಗುವಿಗೆ ನೀಡುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚಾಕಲೇಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯದೆ ಸವಿಯುವ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದಲ್ಲಿದೆ.

“ಇವತ್ತು ನೀವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಖುಷಿಯ ಕ್ಷಣ ಯಾವುದು? ಕಾಮೆಂಟ್ ಬಾಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.”