Jio Airtel Free Offer: ಉಚಿತ ಎಂಬ ಮಾಯಾಜಾಲದ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವ ರಹಸ್ಯವೇನು?

Jio Airtel Free Offer: ಉಚಿತ ಎಂಬ ಮಾಯಾಜಾಲದ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವ ರಹಸ್ಯವೇನು? ಈ ಲೇಖನವು ಭಾರತೀಯ ಟೆಲಿಕಾಂ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಜಿಯೋ (Jio) ಮತ್ತು ಏರ್‌ಟೆಲ್ (Airtel) ನಂತಹ ಬೃಹತ್ ಕಂಪನಿಗಳು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಚಾಣಾಕ್ಷ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ತಂತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತದೆ. 2016ರಲ್ಲಿ “ಉಚಿತ” ಎನ್ನುವ ಆಮಿಷದೊಂದಿಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಈ ಕಂಪನಿಗಳು, ಇಂದು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಗ್ರಾಹಕರ ಜೇಬಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕತ್ತರಿ ಹಾಕುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ, ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವ ‘ಪ್ರೆಡೇಟರಿ ಪ್ರೈಸಿಂಗ್’, ತಿಂಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 28 ದಿನಗಳ ವ್ಯಾಲಿಡಿಟಿ ನೀಡುವ ‘ಮೈಂಡ್ ಗೇಮ್’, ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ (AI) ಮೂಲಕ ಗ್ರಾಹಕರನ್ನು ಅಡಿಕ್ಷನ್‌ಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವ ಇವರ ಯೋಜನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಲೇಖನ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಗ್ರಾಹಕನೊಬ್ಬ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಹೇಗೆ ಡಿಜಿಟಲ್ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವೇನು ಎಂಬುದು ಈ ಲೇಖನದ ಸಾರಾಂಶವಾಗಿದೆ.

ನೆನಪಿದೆಯೇ ಆ ಹಳೆಯ ದಿನಗಳು?

ಕೇವಲ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿ. ಅಂದು ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಆನ್ ಮಾಡುವುದೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ಹಬ್ಬದಂತೆ ಇತ್ತು. 2G ಅಥವಾ 3G ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಫೋಟೋ ಡೌನ್‌ಲೋಡ್ ಆಗಲು ನಾವು ನಿಮಿಷಗಟ್ಟಲೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ತಿಂಗಳಿಗೆ 1 GB ಡೇಟಾ ಎಂದರೆ ಅದು ನಮಗೆ ಕುಬೇರನ ಸಂಪತ್ತಿದ್ದಂತೆ. ಅದನ್ನು ಬಹಳ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಇಂದು? ನಾವು ದಿನಕ್ಕೆ 2 GB ಡೇಟಾವನ್ನು ಕೇವಲ ರೀಲ್ಸ್ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಖಾಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನಾವು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಎಂಬ ಮಾಯಾಬಲೆಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಅತೀವ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಜಿಯೋ ಮತ್ತು ಏರ್‌ಟೆಲ್‌ನಂತಹ ಕಂಪನಿಗಳು ಇಂದು ಭಾರತೀಯ ಗ್ರಾಹಕರನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡಬೇಕಿದೆ.

1. ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವ: ಉಚಿತದ ಬೆಲೆ ಈಗ ತಿಳಿಯುತ್ತಿದೆ

ನಾನು 2016ರಲ್ಲಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಜಿಯೋ ಸಿಮ್ ಪಡೆದವನು. ಅಂದು “Life is Digital” ಎಂಬ ಘೋಷವಾಕ್ಯ ಮತ್ತು ಉಚಿತ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ನೀಡಿದ ಆಕರ್ಷಣೆ ಸಾಮಾನ್ಯದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಉಚಿತ ಕರೆ, ಅನ್ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಡೇಟಾ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದೆವು. ಅಂದು ಏರ್‌ಟೆಲ್ ಅಥವಾ ವೊಡಾಫೋನ್ ಬಿಟ್ಟು ಜಿಯೋಗೆ ಬಂದಾಗ ನಮಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದು “ಇದು ಕ್ರಾಂತಿ” ಎಂದು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದೇ ಜಿಯೋ ತನ್ನ ಪ್ಲಾನ್‌ಗಳನ್ನು ಶೇ. 20-25 ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ನಮಗೆ ಅಂದು ಸಿಕ್ಕ ‘ಉಚಿತ’ದ ಅಸಲಿ ಬೆಲೆ ಈಗ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತಿದೆ: “If you’re not paying for the product, you are the product.” ಅಂದರೆ ನೀವು ಯಾವುದಾದರೂ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಹಣ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ನೀವೇ ಆ ಕಂಪನಿಯ ಮಾರಾಟದ ವಸ್ತುವಾಗಿರುತ್ತೀರಿ. ಜಿಯೋ ನಮ್ಮನ್ನು ಮೊದಲು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಅಡಿಕ್ಷನ್‌ಗೆ ತಳ್ಳಿತು, ನಂತರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿತು.

2. ಪ್ರೆಡೇಟರಿ ಪ್ರೈಸಿಂಗ್: ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲುವ ತಂತ್ರ

ಜಿಯೋ ಬಳಸಿದ್ದು ‘ಪ್ರೆಡೇಟರಿ ಬಿಸಿನೆಸ್’ ಮಾಡೆಲ್. ಅಂದರೆ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಭಾರಿ ಹೂಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಸೇವೆಗಳನ್ನು ನಷ್ಟದಲ್ಲೂ ಉಚಿತವಾಗಿ ನೀಡುವುದು. ಇದರಿಂದ ಏನಾಯಿತು? ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಮುಂದೆಯೇ ಡೊಕೊಮೊ, ಏರ್‌ಸೆಲ್, ಯುನಿನಾರ್‌ಗಳಂತಹ ಸಣ್ಣ ಕಂಪನಿಗಳು ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದವು. ಸ್ಪರ್ಧೆ ಕಡಿಮೆಯಾದಂತೆ ಗ್ರಾಹಕನಿಗೆ ಇರುವ ಆಯ್ಕೆಗಳೂ ಕಡಿಮೆಯಾದವು. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಉಳಿದಿರುವುದು ಕೇವಲ ಜಿಯೋ ಮತ್ತು ಏರ್‌ಟೆಲ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರೇ ದೈತ್ಯರು. ಇದನ್ನೇ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ತಜ್ಞರು ‘ಡ್ಯುಯೋಪೋಲಿ’ (Duopoly) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇಬ್ಬರೇ ಆಟಗಾರರು ಇರುವಾಗ ಅವರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬೆಲೆ ಏರಿಸಿದರೂ ನಾವು ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದ ಅಸಹಾಯಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ.

3. 28 ದಿನಗಳ ‘ಮೈಂಡ್ ಗೇಮ್’: ನಿಮ್ಮಿಂದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಹಣ ಲೂಟಿ!

ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಾ? ತಿಂಗಳು ಎಂದರೆ 30 ಅಥವಾ 31 ದಿನಗಳು. ಆದರೆ ಟೆಲಿಕಾಂ ಕಂಪನಿಗಳ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾತ್ರ ಏಕೆ 28 ದಿನಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ? ಇದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಗಣಿತದ ಕುತಂತ್ರ. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಉಳಿಯುವ ಆ 2-3 ದಿನಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದರೆ, ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೆಚ್ಚುವರಿ 28-30 ದಿನಗಳ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಪ್ರಕಾರ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 12 ತಿಂಗಳುಗಳಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಟೆಲಿಕಾಂ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ 13 ತಿಂಗಳ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಹಣವನ್ನು ಪಾವತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇದು ಕೋಟ್ಯಂತರ ಗ್ರಾಹಕರಿಂದ ಸಂಗ್ರಹವಾದಾಗ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಲಾಭವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತದೆ. ಟ್ರಾಯ್ (TRAI) ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದ್ದರೂ, ಕಂಪನಿಗಳು 30 ದಿನಗಳ ಪ್ಲಾನ್‌ಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ದುಬಾರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ ಗ್ರಾಹಕರು 28 ದಿನಗಳ ಪ್ಲಾನ್‌ನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ.

4. ಬಿಎಸ್ಎನ್ಎಲ್ (BSNL) ಕುಂಠಿತ ಬೆಳವಣಿಗೆ:

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಬಿಎಸ್ಎನ್ಎಲ್ ಇಂದು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ? ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳು 5G ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಬಿಎಸ್ಎನ್ಎಲ್ ಇನ್ನೂ 4G ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್ ಸರಿಯಾಗಿ ನೀಡಲು ಪರದಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೇನು? ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳಿಂದ ಲೈಸನ್ಸ್ ಫೀಸ್ ಮತ್ತು ಟ್ಯಾಕ್ಸ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಆದಾಯ ಬರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಬಿಎಸ್ಎನ್ಎಲ್ ಬಲಿಷ್ಠವಾದರೆ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳ ಲೂಟಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಬಿಎಸ್ಎನ್ಎಲ್ ಅನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಜನರಲ್ಲಿ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಬಿಎಸ್ಎನ್ಎಲ್ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗದ ಹೊರತು ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ನ್ಯಾಯಯುತ ಬೆಲೆ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟ.

5. ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಮಹಾಪೂರ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರ ಜೇಬಿಗೆ ಕತ್ತರಿ

ಕಳೆದ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. 150 ರೂಪಾಯಿ ಇದ್ದ ಪ್ಲಾನ್ ಇಂದು 200 ದಾಟಿದೆ. 600-700 ರೂಪಾಯಿಗಳಿದ್ದ ತ್ರೈಮಾಸಿಕ ಪ್ಲಾನ್‌ಗಳು ಇಂದು 1000 ರೂಪಾಯಿಗಳ ಹತ್ತಿರ ತಲುಪಿವೆ. ಈ ಏರಿಕೆಗೆ ಕಂಪನಿಗಳು ನೀಡುವ ಕಾರಣ “ಸ್ಪೆಕ್ಟ್ರಮ್ ಫೀಸ್” ಮತ್ತು “5G ಹೂಡಿಕೆ”. ಆದರೆ ಅಸಲಿ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ, ಕಂಪನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಲಾಭದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು (ARPU – Average Revenue Per User) ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಗ್ರಾಹಕರನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಇಂದು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಹೊರೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

6. ಮುಂದಿನ ಅಪಾಯ: AI ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಗುಲಾಮಗಿರಿ

ಕೇವಲ ಡೇಟಾ ಮತ್ತು ಕಾಲಿಂಗ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಈಗ ಕಂಪನಿಗಳು ನಮಗೆ ‘ಬಂಡಲ್ ಆಫರ್’ ನೀಡುತ್ತಿವೆ. ಜಿಯೋ ಗೂಗಲ್‌ನ ‘ಜೆಮಿನಿ ಎಐ’ ಪ್ರೊ ಸಬ್‌ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಷನ್ ನೀಡಲು ಮುಂದಾಗಿದೆ, ಏರ್‌ಟೆಲ್ ಕೂಡ ತನ್ನದೇ ಆದ ಎಐ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಂದು ಇವುಗಳನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ಅಥವಾ ಆಫರ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ನಾವು ಈ ಎಐ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಅಡಿಕ್ಟ್ ಆದೆವು ಎಂದರೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಪ್ಯಾಕ್‌ನ ಬೆಲೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವನ್ನು ಈ ಕಂಪನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಎಐ ಮೂಲಕ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಜ್ಜಾಗುತ್ತಿವೆ.

7. ಈ “ಲೂಟಿ”ಗೆ ಕೊನೆಯೆಂದು? ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಹಾದಿ

ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಕೆಲವು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಕ್ರಮಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ:

• ಸರ್ಕಾರದ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ: ಟ್ರಾಯ್ (TRAI) ಕೇವಲ ಕಂಪನಿಗಳ ಪರವಾಗಿರದೆ ಗ್ರಾಹಕರ ಹಿತರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬೇಕು. 30 ದಿನಗಳ ಕಡ್ಡಾಯ ಪ್ಲಾನ್ ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಕಠಿಣ ನಿಯಮ ತರಬೇಕು.

• BSNL ಪುನಶ್ಚೇತನ: ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಬಿಎಸ್ಎನ್ಎಲ್ ಎಂಬ ಸರ್ಕಾರಿ ಸ್ವಾಮ್ಯದ ಒಂದು ಪ್ರಬಲ ಪರ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಲೇಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳು ಬೆಲೆ ಏರಿಸುವ ಮುನ್ನ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತವೆ.

• ಗ್ರಾಹಕರ ಜಾಗೃತಿ: ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಪ್ಲಾನ್‌ಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಅತಿಯಾದ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಅಡಿಕ್ಷನ್‌ನಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕು.

ತೀರ್ಮಾನ: ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯವಿದು!

ನಾವು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಅರಿಯದೆಯೇ ನಮ್ಮ ಬೆವರಿನ ಹಣವನ್ನು ಈ ಟೆಲಿಕಾಂ ದೈತ್ಯರಿಗೆ ಧಾರೆ ಎರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ನಾವು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. “ಉಚಿತ” ಎಂದು ನೀಡುವ ಯಾವುದೂ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಉಚಿತವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅದು ಮುಂದಿನ ದೊಡ್ಡ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಎಂಬ ಕಟು ಸತ್ಯ ನಮಗೆ ನೆನಪಿರಲಿ. ಇಂದು ನಾವು ಡೇಟಾಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪಾಯಿಯೂ ಕಂಪನಿಗಳ ಲಾಭದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದೆಯೇ ಹೊರತು, ಗ್ರಾಹಕ ಸ್ನೇಹಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನಲ್ಲ.

ಕೇವಲ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಸಾಲದು, ಗ್ರಾಹಕನಿಗೆ ನೀಡುವ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಬೇಕಿದೆ. ನಾವು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಈ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂಪರ್ಕ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಶ್ರೀಮಂತರ ಸೊತ್ತಾಗಬಹುದು. ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಕೇವಲ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕಿಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಳಗಬೇಕು, ನಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಗಳು ನಿಯಂತ್ರಕ ಮಂಡಳಿಗಳಿಗೆ (TRAI) ತಲುಪಬೇಕು.

ನಾವು ನೀಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪೈಸೆಗೂ ಸರಿಯಾದ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ. ನೆನಪಿಡಿ, ಗ್ರಾಹಕನೇ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ನಿಜವಾದ ರಾಜ; ಆದರೆ ನಾವು ಜಾಗೃತರಾಗದಿದ್ದರೆ, ಆ ರಾಜನೇ ಈ ಕಂಪನಿಗಳ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಗುಲಾಮನಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬನ್ನಿ, ಈ “ಲೂಟಿ”ಯ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತೋಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯಕರ, ಪಾರದರ್ಶಕ ಟೆಲಿಕಾಂ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸೋಣ.

ನಾವು ನೀಡುವ ಹಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ನಮಗೆ ಸಿಗಬೇಕಿದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಈ ಟೆಲಿಕಾಂ ದೈತ್ಯರ ಡಿಜಿಟಲ್ ಗುಲಾಮರಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಲೇಖನದ ಮೂಲಕ ನಾವು ಕೇಳಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದೇ – “ನಾವು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ ಅಥವಾ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದೆಯೇ?”